یعنی متنفرم از کسی که وقتی کم میاره خیلی خونسرد میگه «باشه، تو راست میگی!». نه مثل آدم دلیل میاره واسه حرفش، نه به دلایل تو گوش میده.
الان از اون وقتهاست که دلم میخواد با سر برم تو دیوار!
باز دعوا، باز بحث نیمه کاره، باز دلخوری و جنگ خاموش. آقا دعوا می کنی مرد باش بزن طرفو لت و پار کن. بحث می کنی تا آخرش وایسا. یا حرفتو ثابت کن یا حرفشو بپذیر. این چه صیغه ی ناقصیه که دشنه رو نصفه تو قلب طرف فرو میکنی. یا تا دسته بکن داخل یا بکش بیرون! این نصفه نیمه بودن خیلی نافرمه حتی اگه دشنه ای باشه که توی قلبت فرو میره.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر