شنبه، خرداد ۰۸، ۱۳۸۹

(2)

من کم کم دارم متوجه میشم وقتی کسی بهم گفت ماست سفید است، همیشه یه جایی در ذهنم برای این احتمال بذارم که یا ماست اصلا سفید نیست و یا اثبات سفیدی ماست مقدمه ایست برای نفی سیاهی از ذغال.
Posted by من داستانم را جز تو برای کسی نگفته‌ام at ۲۰:۴۴

۲ نظر:

  1. میثم۹ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۳:۵۳

    سلام دوست من
    ممنون که می خوانی
    راستش خودم هم می ترسم از هجوم این همه واژه
    روزی که این را می نوشتم در سالهای دور چیزی را گم کردم که هنوز . . .
    خوب می نویسید در عین سادگی عمیقند و تکان دهنده کار سختی است این طور نوشتن و در دام سانتی مانتالیسم دخترانه نیفتادن
    هر روز می خوانمتان
    ممنون

    پاسخ دادنحذف
  2. شيما۱۱ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۳:۴۱

    از اون چيزي كه بالاي وبلاگت نوشته ياد يك نوشته اي افتادم كه تو گذشته خودنه بودم
    "اگر چه آفتاب بام
    از پيراهن تو ديگر
    رنگين نمي شود..."
    در ضمن اين پستت عالي بود.

    پاسخ دادنحذف

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)