جمعه، اردیبهشت ۳۱، ۱۳۸۹

Show me the way

برای دیدن لبخند اون کارگر معدن چه راهی هست جز موندن توی این فضای وحشتناک بی تناسب؟!؟
.
پی نوشت: و اگر او تصمیم بگیرد (دیر یا زود) از این معدن تنگ و تاریک برود من چه خاکی بر سر بریزم؟
Posted by من داستانم را جز تو برای کسی نگفته‌ام at ۲۰:۲۹

۲ نظر:

  1. Mon۱ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۴

    کارگر و مهندس و بقال و چقال ندارد خواهر من.
    همه شان میروند.
    اصلا آدم پا دارد که اول بیاید، بعد برود.
    خاک را بریز سر دشمنت.

    پاسخ دادنحذف
  2. ناشناس۱ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۰۰

    پی نوشت خیلی رومنس دارد وامونده..

    پاسخ دادنحذف

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)