معمولا اینطوریه که یه آهنگهایی فقط من رو یاد یه نفر میندازن. یعنی موقع گوش کردن بهشون تصویر اون آدمه از جلوی چشمام کنار نمیره. فقط میتونم روی اون تمرکز کنم.
پی نوشت: این روزها همه اش "کافه نادری" رضا یزدانی رو گوش میدم.
پی نوشت: این روزها همه اش "کافه نادری" رضا یزدانی رو گوش میدم.
معدود آهنگ هایی هستن که منو یاد یه سری آدما میندازن ولی برام هیچ وقت اینطوری نیست که فقط بتونم روی اون تمرکز کنم. معمولا این حالت گذراست و بعدش ذهنم واسه خودش راه میفته هزار جای دیگه میره.
پاسخ دادنحذف